FacebookLinkedInTwitterYouTube
/Szczegóły

Szczegóły

Skolioza jest trójwymiarową deformacją ludzkiego kręgosłupa; charakteryzuje się doboczną krzywizną kręgosłupa, zwykle w połączeniu z rotacją kręgów. Ta wewnętrzna deformacja odzwierciedla się na zewnątrz w formie garbu na plecach, zwanego garbem żebrowym. Jest to jeden z pierwszych objawów skoliozy.

W przypadku skrzywień małego stopnia, skolioza zazwyczaj nie skutkuje objawami bólowymi. W przypadku zniekształceń dużego stopnia może doprowadzić do trudności w oddychaniu wskutek ucisku na jedno z płuc przez zniekształconą klatkę piersiową, powodować męczliwość pracy mięśni przez podświadome stałe balansowanie kręgosłupa, a także wywoływać ostre i uporczywe bóle pleców z powodu napięcia układu mięśniowo. W wymiarze społecznym skolioza może skutkować zmniejszonym poczuciem własnej wartości.

Zazwyczaj przyczyny skoliozy nie są znane, co określa się mianem skoliozy idiopatycznej. W całej Unii Europejskiej problem ten dotyka około 1,8 mln osób w różnym wieku, jednak najczęściej występuje u dzieci powyżej 10 roku życia i ma ogromne znaczenie dla zdrowia i poczucia własnej wartości.

Ze zdrowotnego punktu widzenia, złotym standardem wykorzystywanym w diagnostyce i monitorowaniu skoliozy jest wartość kąt Cobba, który odnosi się do wewnętrznej krzywizny kręgosłupa (odczytywany ze zdjęć RTG). Z zewnętrznego i estetycznego punktu widzenia znane są różne pomiary i wskaźniki powierzchniowe, które ilościowo określają nasilenie skoliozy.

Wiele badań wskazuje, że w oparciu o wcześniej wykonane zdjęcie RTG nie można prognozować zmian wartości kąta Cobba, ani szacować jego konkretnej wartości jedynie ze wskaźników powierzchniowych. Związane jest to z faktem, że pomiary powierzchniowe i radiogramy nie są zbyteczne ale uzupełniają się. Niemniej, nawet jeżeli nie można zupełnie wyeliminować zdjęć RTG, można w znacznym stopniu zmniejszyć ich liczbę odpowiednio łącząc pomiary powierzchniowe i radiologiczne. Badania wykazują, że zmniejszenie liczby zdjęć RTG jest bardzo istotne, ponieważ pacjenci ze skoliozą mają wyższe ryzyko zachorowania na raka z powodu powtarzającego się narażenia na promieniowanie.

Skolioza może być leczona i może być wyleczona, prowadząc do poprawy stanu zdrowia i wyglądu pacjentów. Diagnoza rozpoczyna się od badania pochyłomierzem – narzędziem przeznaczonym do pomiaru asymetrii tułowia. W sytuacji gdy istnieje podejrzenie skoliozy, wykonuje się badanie rentgenowskie w celu ustalenia przyczyny leżącej u podstaw tej krzywizny. Wykonywany jest pomiar kąta Cobba, co dotąd uznaje się za złoty standard w określaniu nasilenia skoliozy.

Kąt Cobba opisuje kąt utworzony przez dwie płaszczyzny wewnętrznej deformacji trójpłaszczyznowej, nie jest więc dobrym wskaźnikiem do określenia stopnia skrzywienia. Aby temu zaradzić, przez lata opracowano i stosowano wiele metod charakteryzowania trójpłaszczyznowej deformacji powierzchni pleców. Pozwoliły one również zredukować liczbę zwykłych badań RTG, szkodliwych dla zdrowia, ale koniecznych do monitorowania procesu leczenia.